মোৰ অসম ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰে পাৰে বতাহে কয় কাহিনী । নামঘৰৰ ঢোলৰ মাতত জাগি উঠে জননী । কেতেকীৰ গন্ধে ভৰা গাঁৱৰ পথাৰখনি, ধূলি-মাটিৰ গোন্ধতে মই পাওঁ শান্তিৰ বাণী । হে প্ৰকৃতি মা, তই মোৰ জীৱন, তোৰ আঁচলতেই…
মই মই হতাশা— স্বপ্নভূমিৰ নিৰ্মম ধ্বংসকাৰী, অন্তহীন বিষাদৰ নিঃশব্দ সম্ৰাট। মোৰ স্পৰ্শতে আশাৰ কুঁহিপাত শুকাই যায়, নীৰৱ আৰ্তনাদৰ অভিভাৱক হৈ জীৱনৰ অৰ্থ লুট কৰি ফুৰোঁ অদৃশ্য নিশাৰ দস্যুৰ দৰে। মই অন্ধকা…
হে প্ৰাণ বন্ধু, কৃপাৰ ঠাকুৰ তুমি মোৰ আজন্ম প্ৰেমিক; তোমাৰ মায়ায়ে জগত জিনিছে ৰাখা হে মোক বাঁহীবাদক। প্ৰবল ধুমুহা বৰষুণৰ মাজতে কাৰাগাৰত জন্মী বসুদেৱ দৈৱকীৰ অষ্টম পুত্ৰ হ'লা মথুৰাত আহি নন্দ যশোদাক…
জীৱনৰ মহত্ত্ব ভালপোৱাবোৰ কাহানিও নহয় ব্যৰ্থ, তাতেই থাকে জীৱনৰ মহৎ অৰ্থ। সমস্যাৰ দোহাই দি, আন্তৰিকতাবোৰ নেপেলাবা সামৰি। মৰমৰ কঠিয়া পাৰি , কৃত্ৰিমতা বৰ্জনেৰে গঢ়ো আঁহা এখন ইন্দ্ৰজালিক পৃথিৱী। কাৰ…
ভূপেন দা প্ৰতিজন অসমীয়াৰ হিয়াৰ আমঠু ভূপেন দা, দেহৰ ৰন্ধে ৰন্ধে চিৰ প্ৰবাহমান এটি মোহাচ্ছন্ন কণ্ঠ । যাৰ গানতেই লুকাই আছে দেশ, প্ৰকৃতি নদী, পশু-পক্ষী নাৰী, মাটি আৰু গোটেই বিশ্বৰ ছবি ভূপেন দা, তোমাৰ গ…
নাম দিব নোৱাৰা এটি কবিতা কবিতা বুলি ক'লে মনলৈ আহে অযুত ভাবনা , কিন্তু প্ৰকাশহে কৰিব নোৱাৰি । ভাবনাৰ সাগৰত ডুব যাওঁ প্ৰতিটো পল, প্ৰতিটো নিশা, কিজানিবা বিচাৰিয়ে পাওঁ কবিতাৰ শিৰোনাম । সময়ৰ নিস্…
বহাগৰ আত্মকথা ফাগুন চ’তৰ ধুলি ধুসৰিত বতাহত গা ধুই মই উৰি যাওঁ আমৰ আগৰ বৰদৈচিলা বাটেদি সখী পাতো ঠন ধৰি উঠা কুঁহিপাতৰ স’তে বৰষুৃণসিক্ত পথাৰৰ কেঁচা মাটিৰ সুবাসত আত্মবিভোৰ কৃষকৰ ঘাম ঘাম স্পৰ্শত মই ব…
বিজ্ঞাপন এদিন কবিতাবোৰ বিক্ৰী কৰিম, দৰ দাম মিলিলে , অনুভৱী হৃদয় পালে কবিতাবোৰ বিক্ৰী কৰিম। প্ৰেমৰ কবিতাৰ দাম বেছি, প্ৰেমৰ শক্তি বেছি, প্ৰেমৰ কবিতা কিনিবলৈ গ্ৰাহকজন অনুভূতিৰে ধনী হ'ব লাগিব । য…
(জুবিন গাৰ্গৰ সশ্ৰদ্ধ সোঁৱৰণত) তৰোৱাল খনৰ তীক্ষ্ণ ধাৰ ! তাৰ চোক কমাবলৈ সিহঁতে মনে মনে চেষ্টা কৰে মানুহবোৰে হাড়ৰ তলত লুকাই থয় তৰোৱালখন সংগোপনে । তৰোৱালখন সিহঁতে বিচাৰি ফুৰে পলাতক আচামী যিদৰে পুলিচে…
অৰণ্য মোৰ বুকুত বান্ধি লৈ ফুৰিছিলো এখন অৰণ্য, য'ত অহৰহ জকমকাই আছিল এখন হাঁহিৰ বাগিচা । ব্যস্ততা নামৰ ভ্ৰমে এতিয়া সেউজীয়া কৰে নাইকিয়া, উত্তাপে দহিছে আজি হৃদয়ৰ প্ৰতিটো কণা, কেবল বিচাৰি হাবা…
হৃদয় কঁপোৱা সুৰ যাওঁ বুলি তুমি এনেকৈ কিয় হঠাতে গ'লা গুছি ৰৈ ৰৈ আছে বিনাই হেজাৰ অনুৰাগী সোণাপুৰত চকুলোঁ মছি মায়াবিনি ৰাতিৰ বুকুত এতিয়া তৰাৰ উচুপনি ইমান জেদ নে তোমাৰ শোওঁ বুলিয়ে জানো শ…
নিৰৱতা নিৰৱতা, মাথো চাৰিটি বৰ্ণ যিয়ে কৈ যায় বহু কথা, খং, অভিমানবোৰো ভাষাহীন ভাৱে ৰৈ যাবলৈ ধৰে, তেতিয়াই সৃষ্টি হয় নিৰবতা । নিৰবতা মোৰ খুব প্ৰিয় যিয়ে মোক শিকাই বহু কথা নিজক বুজিবলৈ সুযোগ দ…
নৈখনে বুজে সুকুমাৰ-কণ্ঠৰ পৰিধি... কলহীৰ দুয়োপাৰে চহা পথাৰবোৰৰ পলসুৱা গোন্ধ বানে ধুই নিয়া ঘৰবোৰৰ এঘৰত এখনি নাও নদীশিহুকেইটাই ৰৈ থাকে নাওখন আহক- নাৱৰীয়…
জ্ঞানম ফেইচবুক পৃষ্ঠা